Sunday, 29 July 2012

පවනට සැලෙනා - ටී.එම්.ජයරත්න

තිස්ස දොඩන්ගොඩ කියන්නෙ දක්ෂ ප්‍රවීණ ගේය පද විචාරකයෙක්..... ඉතින් එතුමා එතුමගේ අත්දැකීමක් පැහැදිලිකරල තිබුන... මම ඒක මේ විදියට එතුමා කියන විදියටම අපේ යාළුවන්ට දැනගන්න දාන්නම් එහෙනම්....

1993 දවසක අප හමුවන්න කොලඹින් පිට ප්‍රසිද්ධ විදුහලක දෙ‍ටු සිසුවෙක් ආවා... ඔවුන්ගේ විද්‍යා ප්‍රදර්ශනයට අපේ විශ්ව විද්‍යාලයෙන් ප්‍රදර්ශන භාණ්ඩ ‍රැගෙන යන්න... ඔහුට අවශ්‍ය ඡායා පිටපත් වගයක් ලබාගන්න යන්ත්‍රය ලඟට මම ඔහුව ගෙන ගියා... දිග පෝලිමක්... වැඩියෙන්ම හිටියේ Architecture Faculty එකේ ගැහැණු ළමයි... මම ඔවුන් සියල්ලගෙන් අවසර ගෙන, මේ දරුවට පරක්කු වෙන නිසා වැඩේ කරලා දුන්නා...අපසු එන ගමනේදී මේ දරුවා මට කියනවා "මම බඳින්න හිටියේ ඉන්දියාවෙන්... බැලුවහම ලංකාවෙත් ලස්සන ඒවා ඉන්නවා නේද..." කියලා... මාව හොල්මං... විවාහය ගැන ඔහුගේ තිබ්බේ ඒ වාගේ අදහසක්...

මාත් එක්ක අර අපට රන්බඩු ගන්න ගිය මිත්‍රයා තමයි අපේ නඩෙන් ඉස්සෙල්ලාම විවාහ වුනේ.. බැන්ද තරුණිය ඉතාම හැඩයි.. හරියට ශ්රීය දේවී වාගේ... ඔවුනගේ පලමු දරුවට අවුරුද්දක් වෙන්න ඔන්න මෙන්න කියලා ඇය ස්වාමියත් දරුවත් දමා හදිසියේ වෙනෙකෙකු සමග ගියා, මහ දවාලෙම... එදා රෑ, දරුවගෙ අත්තම්මත් මමත් මගේ මිත්රතයත් දරුවව නලවන්න පුදුම උත්සහයක් ගත්තා...දරුවා නිදන්න පුරුදු වෙලා හිටියේ කිරි උර උර... විකල්පයක් නැති තැන මම මගේ බිරිඳට කතාකලා.. මගේ දරුවට මාසයයි එතකොට ..ඇය එක පයින් එකඟ වුනා ඒ දරුවට කිරි දෙන්න... ඒත් අවසානයේ ඒ දරුවගෙත්, මගේ දරුවගෙත්, අත්තම්මලාගේ විප්රුකාර නිසා අඬලා අඬලා ඒ කිරිසප්පයා, බඩ ගින්නේම නිදා ගත්තා... ගැහැණු හතරදෙනෙක්ගේ, රාගයටයි, කරුණාවටයි, මාන්නයටයි, බොරු බයටයි මැදිවෙලා, බඩගින්නේ නිදාගත්තු ඒ කිරි සප්පයාව දු‍ටු මට හැබෑවටම මේ සිංදුව මතක් වුනා... ඔබේ හිතත් චංචල නම්, බැන්දත් දරුවො නම් හදන්න එපා... ඒ අහිංසකයෝ ඒ මොකකටවත් පලි නෑ...

මේ ගීතයේ ආරම්භයත් හරිම අභව්යායි... ගීත 5 record කරන්න හිටපු ටී එම් ටයි, කේමදාස මාස්ටර් ටයි තිබිලා තියෙන්නේ ගීත 4යි...ගී 4 කට සංගීතය සපයපු ශිල්පියොත් පිටත්වෙලා, 5 වෙනි ගීතය ප්‍රමාද නිසා... කරන්නම දෙයක් නැතිව මාස්ටර් ධර්මසිරි බණ්ඩාරනායකට දුරකතනයෙන් ඇබැද්දිය කිව්වම, "එහෙමනම් කොලයක් ගනිමුකො..." කියල දුරකතනයෙන් මේ ගීයේ පද වැල් කිව්වලු... ඒවෙලාවෙම තණුවක් යොදලා, අතේ තිබුණු ගිටාරයෙන් පමණක් සංගීතය යෙදු මේ ගීය, සෝකයෙන් බර නොකරන්නේ කොයි තාත්තගෙ හිතද...?

(උපුටා ගැනීම elakiri.com හි sasliit ගෙනි.)

පවනට සැලෙනා... දොඹ මල් සුවඳින්...
ආදර හසරැලි මුවට නැගෙයිදෝ...
සවනට කොඳුරා... පවසන වදනින්...
ආදර හැඟුමන් සිතට දැනෙයිදෝ...

මල් ඇතුරුනු ඒ සුව යහනේ ඔබ
අඩවන් දෙනෙතින් ආලවඩයිදෝ
මා ඇකයේ සිට පොඩි පුතු හඬනා
ඒ දුක්බර හඬ ඔබට ඇසෙයිදෝ

ඇකයේ සිට මා පුතු හඬනා සඳ
ලේ කිරි වී දැයි නොදනිමි මා ළඳ
අසරණ දෙනෙතින් පුතු දෙස බැලු සඳ
දුටුවේ වැගිරුනු කඳුළු පමණි ළඳ

පද: ධර්මසිරි බණ්ඩාරනායක
තනු: ආචාර්ය ප්‍රේමසිරි කේමදාස
හඬ: ටී.එම්.ජයරත්න

Video: http://www.youtube.com/watch?v=s1FD4U3JNSc
Audio: http://www.mediafire.com/?nkwjkhxsj4pbku4

(මෙම ගීතය පිළිබඳව පිළිබඳව ඔබ දන්නා දේ සහ ඔබට හැඟෙන දේ අප සමඟ බෙදාගන්න.)

මේ ප්‍රථම වසන්තයයි - සනත් නන්දසිරි

ගිම්හානය පලා ගිහිං..... ගහකොළ අතුරිකිලිs මලින් බර වෙලා... ඒ මල් සුවඳ මුසුව හමා එන සිහිල් සුළං රැල්ල.... නැවුම් හැඟුම්වලින් ගත සිත පුබුදුවනවා.. වසත්කාලය ඇවිදින්... කොයිතරම් සුන්දරද.......

තනිකම..... හුදෙකලාව සමඟ කාලාන්තරයක්‌ ජීවත් වූ තරුණයකුගේ හදවතට මල් හීසර පහර වැදුණොත්.... වසන්ත කාලය වගේ හිතපුරා මල් පිපෙනවා. උපදින නැවුම් සිතිවිලි.. කෙළවරක්‌ නැහැ... අපේක්‍ෂාවන් ප්‍රාර්ථනාවන් වැහි වහිනවා........

මේ ප්‍රථම වසන්තයයි
දිවි අරණේ මධු මල් පිපෙනා
බිඟුරැව් නැගෙනා
මේ ප්‍රථම වසන්තයයි...

ප්‍රේමයේ ඇති සංවේදීතාවය නොලද තරුණයෙක්‌..... දිගු කලක්‌ හුදෙකලාව දිවි ගෙවූ චරිතයක්‌..... දැන් ප්‍රේමවන්තයෙක්‌ වෙලා...... පළමු පෙම..... ජීවිතයට වසන්තය උදාවෙලා. කුළුඳුලේ ආ වසන්තය..... ඔහුගේ ජීවිතය පුරා මල් පිපිලා.... ඒ විතරක්‌ද.. ඒ මල් රොන් සොයා එන බිඟුන්ගේ නාදය.......වසන්තය කොතරම් සුන්දර ද......

සනත් නන්දසිරිගේ කැසට්‌පටයට සිංදු දෙකක්‌ ලියාදෙන්න කියලා කිව්වා. මනෝඡ් පීරිස්‌ මට පොඩි ඉඟියකුත් දුන්නා.... අයියේ.... සීත රෑ යාමේ වගේ සිංදුවකුත් හොඳයි කියලා. ප්‍රේමය වස්‌තු විෂය වූ ගී තමයි ඉල්ලන්නේ. ඉතින් විරහ ගීයක්‌ නැතිව ප්‍රේමයේ ආනන්දය, චමත්කාරය ඇතුළත් කෙටි වචන ටිකක්‌ යොදමින් මම මේ ගීතය ලියුවා. ගීයේ පද රචකයා කුලරත්න ආරියවංශ පැවසුවා..

තරු නැගෙනතුරා නිදිබර අඹරේ
සඳු නැගෙන තුරා සිටියදී අඳුරේ
ඔබ සුපුන් සඳක්‌ සේ පායා
පහන් රැයක්‌ වී ආවේ...

ආදරයේ අත්දැකීම් නොලත් මේ හිරිමල් යෞවනය පාළුවෙන් ගත කළ ජීවිතය... අන්ධකාරයි... හුදෙකලාව සිටිද්දී බලාපොරොත්තු පොදියකින් හිත පිරිලා.. තාරුකා මල් පිපෙන තුරා නිද්‍රාශීලීව සිටි අම්බරය වගේ... සඳ පායා එනතුරා අඳුර රජ කළා සේ.... හුදෙකලා ජීවිතයට ඇය ආවා. හරියට අන්ධකාර රාත්‍රියට සඳ එළිය වැටුණා වගේ...

වචන අඩුවෙන් සංගීතඥයාට වැඩි ඉඩක්‌ දීලා.. ප්‍රේමයේ සතුට උද්දීපනය වන ආකාරයට මේ පද පෙළ ලියෑවුණා කියා මම හිතනවා..... රෝහණගේ තනුව, සංගීතය ඉතාම මධුරයි.. සනත්ගේ හඬ. අවුරුදු හතළිහකට කලින් ඇසූ තාරුණ්‍යයේ හඬ.... තරුණ්‍යයේ හැඟීම්.. ගායනයෙන් ඉස්‌මතු වුණා. කුලරත්න ආරියවංශ .... ගායනය තනුව ගැනත් තෘප්තිමත්.

සිත පවස දරා මිරිඟුව අතරේ
දිය පහස පතා සිටියදි කතරේ
ඔබ සිහිල් දොළක්‌ සේ පාවී
වසන්තයක්‌ වී ආවේ...

ගිනියම් වූ කතරක ඉමක්‌ නොපෙනෙන මිරිඟුව දෙස බලමින් පිපාසාව සංසිඳුවා ගන්නවා. ඒත් ඒක මායාවක්‌... ඒ අතරේදි දිය පොදක්‌ සැබෑවටම ලැබුණොත්.... කර්කශ පොළොවක්‌ ඇති කතරක ගමන් කරද්දී සිසිල් ජලය සහිත දොළක්‌ හමු වුණොත්.... "ඕ ... මේ තරුණයාගේ ජීවිතයට ආවේත් හරියට කතරක හමුවන සිහිල් දොළක්‌ වාගේ....... ඇත්තටම වසන්තය ආවා වාගේ.....

ගීයෙ පද මාලාව ... සනත් නන්දසිරිගේ ළගන්නා හඬ වගේම රෝහණ වීරසිංහගේ මාධුර්යය ගී තනු.... එක්‌තැන් වී හැදුණු මේ ගීය අසද්දී ඇතිවන ආදර හැඟුම්..... වසන්තයක අසිරිය නොදැනෙන හිතක්‌ ඇද්ද.....

- අජිත් අලහකෝන්

(දිවයින පුවත්පතින් උපුටා ගත්තකි)

මේ ප්‍රථම වසන්තයයි
දිවි අරණේ මධු මල් පිපෙනා
බිඟුරැව් නැඟෙනා
මේ ප්‍රථම වසන්තයයි

තරු නැඟෙන තුරා නිදිබර අඹරේ
සඳු නැඟෙනතුරා සිටියදි අඳුරේ
ඔබ සුපුන් සඳක්‌ සේ පායා
පහන් රැයක්‌ වී ආවේ

සිත පවස දරා මිරිඟුව අතරේ
දිය පහස පතා සිටියදී කතරේ
ඔබ සිහිල් දොළක්‌ සේ පාවී
වසන්තයක්‌ වී ආවේ

පද: කුලරත්න ආරියවංශ
තනු: රෝහණ වීරසිංහ
හඬ: සංගීත් නිපුන් සනත් නන්දසිරි

Video: http://www.youtube.com/watch?v=auT0Q2BW0ZI
Audio: http://www.mediafire.com/?80vzgx6h343cae2

(මෙම ගීතය පිළිබඳව පිළිබඳව ඔබ දන්නා දේ සහ ඔබට හැඟෙන දේ අප සමඟ බෙදාගන්න.)

හඬන්න ළංව - එඩ්වඩ් ජයකොඩි, ධම්මිකා බණ්‌ඩාර

ජීවිතය කියන්නේ අස්‌ථිර දෙයක්‌... එක පැත්තකින් බලද්දී... මුළාවක්‌... මේ ලෝකයේ හැම දේම එහෙමයි... බලාපොරොත්තු තියාගන්න බැහැ... වෙනස්‌ වන සුළුයි... ආදරේත් ඒ වගේ... අවිනිශ්චිතයි.

අපි කැමැති හැම දෙයක්‌ම අපට ලැබෙනවද... නැහැ... අපිට වුවමනා දේමද මේ ලෝකෙ සිද්ධ වෙන්නෙ... නැහැ.... සොබා දහමත් එහෙමයි.... සොබා දහමටත් බැහැ අපි කැමැතිදේම ඉටු කරන්න....

හඬන්න ළංව ඇති ඔබේ නුවන් පුරා
ඇඳෙන්නෙ ජීවිතේ කතාව දෝ...
හෙළන්න බැරිව ලතවෙනා සුසුම් සදා
කියන්නෙ ජීවිතේ මුලාව දෝ...

මේ ගීතයෙන් කියන්නෙත් එහෙම කතාවක්‌. ආදරයේ අවිනිශ්චිත බවයි මේ යුවළ අතර ඇතිවන සංවාදයෙන් අර්ථවත් වෙන්නේ...

ඔබේ දෙනෙත් හැඬුම් බරයි.... එයෙන් පෙනෙන්නේ ජිවිතයද... ඔහු අසනවා... සුසුම් සිරවෙලා... පිටකරන්න බැහැ... ඒ කියන්නේ ජීවිතේ මුලාවක්‌ කියලද... ඇය කියනවා...

මේ ගීය ලියුවේ බන්ධුල නානායක්‌කාරවසම්... ගීයට නිමිත්තක්‌ නැහැ... ඒත් ගීය පසුබිමේ හොඳ කතාවක්‌ තියෙනවා...

මේක තමයි තනුවකට වචන දමා ජනප්‍රිය වූ මගේ පළමු ගීතය... රෝහණ වීරසිංහ තනුව කැසට්‌ එකකට ටේප් කරලා මට දුන්නා... මම ටේප් එක ඇහුවා... තනුවට ඔහු වචන ටිකකුත් දමලයි තිබුණේ...

නටන්න ගස්‌ වටේ දුවන්න කෑගසා.. වැල්වලින් එතී
රඟන්නකෝ....
ඉන්පස්‌සේ තරු ඇසත්... පද පෙළ වෙනුවට,
ප්‍රේමයේ සුසාන භූමියේ....
මළ මිනී සිනා සිසී නැගේ...

කියලා රෝහණ ලියා තිබුණා. ඒ කාලේ සුනිල් අර්. ගමගේලාට පිළියන්දල සුපර් මාර්කට්‌ එකේ සාප්පුවක්‌ තිබුණා. කටුවාවල ගෙදර ඉඳලා සුනිලුයි නෝනයි දෙන්නම මේ සාප්පුවට යනවා. එහෙම දවසක මමත් හිටියේ ඒ ගෙදර. මම ගෙදර නැවතුනා සිංදුව ලියන්න. ගෙදර කවුරුත් නැහැ... සිංදුව ලියන්න මට මොන විදිහකින්වත් වචන එන්නේ නැහැ... දවල් එකොළහ වෙද්දී හිතුනා ලියන්න බැහැ කියලා... දමලා ගහලා දොරවල් වහලා මමත් ගියා සාප්පුවට සිද්ධිය කිව්වා. "මල්ලී... මටත් ඔහොම වෙනවා... ගණන් ගන්න එපා... ආපහු ගෙදර ගිහින් ලියන්න කියලා බල කළා... මම ආයෙත් ගෙදර ගියා... මේ ගීය එඩ්වඩ් එක්‌ක ධම්මිකාත් ගයනවා කිව්වාම මම ආසාවෙන් හිටියේ... ඇය කීර්ති එක්‌ක ගයන කවිකාරියේ... ගීතය ඒ කාලේ හරිම ජනප්‍රියයි. මම ගීය ලියන්න කලින් ධම්මිකාව හිතේ මවාගත්තා... ඉබේම වචන ආවා...

තරු ඇසක්‌ ඇරී උදාගිරේ
බිම් මලක්‌ මුවින් හිනා නැගේ
තරු ඇසේ කතා මියේද
බිම් මලේ හිනා මැකේද
මේ වෙනස දෝ ආදරේ....

ගිරි මුදුනින් උදාහිරු පායද්දී තරුවල ඇස්‌ ඇරෙනවා... බිම්මල් පවා මුවපුරා හිනාවෙනවා... ඔහු කියද්දී ඇය එහි නිස්‌සාර බව, අනියත බව සිහිපත් කරන්නේ මෙසේයි.

තරු ඇස්‌වලින් කියන කතා මිය යාවිද... බිම්මල් මුව පුරා නඟන සිනා මැකී යාවිද... මේ වෙනසම නේද ආදරේ කියන්නේ...

මේ ගීයට පුදුමාකාර ප්‍රතිචාර ලැබුනා... මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්නයන් මගේ සිනා පොදක්‌ උත්සවේදී ප්‍රසිද්ධියේ කිව්වා "මම නම් ජීවිතේට හිතුවේ නෑ කලින් දුන්නු තනුවකට හඬන්න ළංව වගේ වචනවලින් ගීයක්‌ ලියෑවේවි" කියා මහාචාර්යතුමා කිව්වා...

සඳ රැහැන් වැටී සුනිල් දියේ
කුමුදු මල් දෙතොල් විදා පිපේ
හිරු ඇවිත් එ මල් දවාද
ඒ දුකත් වසන්ව යාද
මේ අරුත දෝ ආදරේ.....

කුමුදු මල් පිපෙන්නේ ජලයේ... සඳකිරන නිසා කුමුදු මල සුදට සුදේ ලස්‌සනට පිපෙනවා... ඒත්... හිරු ඇවිත් ඒ මල් විනාශ කරයි... ඒක දුකක්‌... ඒත් ඒ දුකත් සැඟවිලා යාවි... ආදරයේ අර්ථයත් මේකද....

මේ ගීය උපමා රූපකවලින් පිරුණු ගීයක්‌... එඩ්වඩ් ජයකොඩිගේ සරාගී හඬට ධම්මිකා බණ්‌ඩාරගේ හඬ ඉතා මැනවින් ගැළපෙනවා.... රෝහණ වීරසිංහයන් බටහිර තාලයෙන් වගේම පෙරදිග තාලයටත් ගීතය හැඩකර තිබෙනවා... හොඳින් අසන්න.... හඬන්න ළංව... කොටස කියද්දී ඩ්‍රම්ස්‌ නාදය යොදාගන්නා රෝහණ "තරු ඇසත් ඇරී උදාගිරේ..." කොටසේදී තබ්ලාව යොදා ගන්නවා... ගීතයේ ජනප්‍රියත්වයට මෙයද හේතු වූ බව බන්ධුල පිළිගන්වා....

මෙය ජීවිතය ගැන ප්‍රශ්න කරන ගීයක්‌... ඒත් මධුර පදමාලාවක්‌... අවසාන වශයෙන් බන්දුල හෙළි කළ තවත් කරුණක්‌ සඳහන් කරන්නම්...

මේ ගීය අහලා කරුණාරත්න දිවුල්ගනේ උමතු වුණා... ඔහුටත් මේ වගේ රෝහණගේම තනුවකට ගීයක්‌ ලියාදෙන්න කිව්වා....

නෙලන්න බැරි දුරින් පිපී...
කියන්න දුක රැඳී එමී....
පවන් රොදේ...

දීපිකා ප්‍රියදර්ශනී සමග ඔහු ගයන මේ ජනප්‍රිය ගීය බිහි නොවන්න තිබුණා "හඬන්න ලංව ඇති ඔබේ නුවන්..." ගීය ලියවුණේ නැත්නම්....

- අජිත් අලහකෝන්

(දිවයින පුවත්පතින් උපුටා ගත්තකි)

හඬන්න ළංව ඇති ඔබේ නුවන් පුරා
ඇඳෙන්නෙ ජීවිතේ කතාව දෝ
හෙළන්න බැරිව ලතවෙනා සුසුම් සදා
කියන්නෙ ජීවිතේ මුලාව දෝ...

තරු ඇසක්‌ ඇරී උදාගිරේ
බිම් මලක්‌ මුවින් හිනා නැගේ
තරු ඇසේ කතා මියේද
බිම් මලේ හිනා මැකේද
මේ වෙනස දෝ ආදරේ...

සඳ රැහැන් වැටී සුනිල් දියේ
කුමුදු මල් දෙතොල් විදා පිපේ
හිරු ඇවිත් එ මල් දවාද
ඒ දුකත් වසන්ව යාද
මේ අරුත දෝ ආදරේ...

පද: බන්ධුල නානායක්‌කාරවසම්
තනු: රෝහණ වීරසිංහ
හඬ: එඩ්වඩ් ජයකොඩි, ධම්මිකා බණ්‌ඩාර

Video: http://www.youtube.com/watch?v=XxFUMw7dFZU
Audio: http://www.mediafire.com/?m68d6zklvhjkbok

(මෙම ගීතය පිළිබඳව පිළිබඳව ඔබ දන්නා දේ සහ ඔබට හැඟෙන දේ අප සමඟ බෙදාගන්න)

මා අහසේ ලියූ දේ - ශෂිකා නිසංසලා

ආදරය බොහොම පූජනීය දෙයක් විදියට දකින ඒ වගේම ගෞරවයෙන් යුතුව ඒ දිආ බලන අය අප බොහෝ අවස්ථාවලදී දැක තිබෙනවා. නමුත් ඇතැමුන් ආදරය දිආ බලන්නේ කායික ආසවන් මුදුන් පමුණුවා ගත හැකි තෝතැන්නක් හැටියට පමණයි. මේ විදිහට දකින අයට සැබෑ ප්‍රේමයක මිහිර විඳින්නට වාසනාවක් නැහැ. ඒ වෙනුවට ලැබෙන්නේ පසුතැවිල්ල හා වේදනාව පමණයි.

අද අපි ගීයක් රිද්ම සඳහා තෝරාගත්තේ එවැනි තේමාවක් තුළ ලියැවුණු ගීතයක්. මේ ගීතය ගායනා කරන්නේ නව පරපුරේ ජනප්‍රිය ගායිකා ශෂිකා නිසංසලායි. "සිරස එෆ්.එම් රේඩියෝවෙන් මගේ අලුත් ගීත දෙකක් නිර්මාණය කළා. අන්න ඒ මොහොතේ මට ඕනෑ වුණා යමුනා මලිනී පෙරේරා මහත්මියට කියා ගීතයක් රචනා කරවා ගන්න. අන්න ඒ මොහොතේ තමයි ගීතය මා අතට පත් වුණේ. ඇත්තටම ගීතය සිරසෙන් ඇහෙන්න පටන් ගනිද්දීම හුඟක් හොඳ ප්‍රතිචාර ආවා. මම හිතන්නේ ඒකට යමුන මාලිනී පෙරේරා මහත්මියගේ පද රචනාවට කසුන් කල්හාරගේ තනුවත් බලපෑවා කියලයි. ඔහු ඉතා හොඳ තනුවක් මේ වෙනුවෙන් යොදා තිබුණා." මෙහෙම කිව්වෙ ශෂිකා නිසංසලායි.

මේ ගීතය ලිව්වෙ යමුනා මාලිනී පෙරේරා බව අප ඔබට කිව්වා. ඇය මේ ගීතය ලිව්වෙ ඇගේ රසිකාවියකගේ අත්දැකීමක් මුල් කරගෙනයි. "සාමන්‍යයෙන් බොහෝ ගැහැනු පිරිමි අය මා හමු වෙනවා. ඒ වගේම කතා කරනවා. මේ විදිහට දුරකතනය ඔස්සේ කතා කළ තරුණ ගැහැනු ළමයෙක් මා හමුවීමට අවශ්‍ය බව පවසා මගේ රාජකාරි ස්ථානටය ආවා. ඇය ඇවිත් මේ ගීතයට පසුබිම් වී තිබෙන දේ මා සමඟ කිව්වා."

"මේ තරුණ ගැහැනු ළමයා එක්තරා පිරිමි ළමයකුට ආදරේ කර තිබෙනවා. ඇය ඔහුට ආදරය කර තිබෙන්නේ කායික ආසාවක් හිතේ තියාගෙන නෙමෙයි. නමුත් ඇයට වඩා මඳක් වැඩිමහල් තරුණයා ඇගෙන් කායික ආසාවන් මුදුන් පමුණුවාගන්න කටයුතුකොට තිබෙනවා. මෙන්න මේ පරිසරය තුළ තරුණ යුවතිය කළකිරීමට පත්ව තිබෙනවා. අවසානයේදී ඇය ආදරයට සමු දී පැත්තකට වෙලා."

"ප්‍රාර්ථනා මහ කන්දේ
කළුවර පාමුල උන්නේ මං
නුඹේ නුරා තරු එළියේ
කඳු මුදුනට ගෙන
නොගියා නම්...."

"මේ පද ටික හා ගීතයේ ඉතිරි පද ටිකත් ඔබ හොඳින් කියවා බැලුවොත් ගීතය ඔබට හොඳින් තේරුම් ගන්න පුලුවන් වේවි. ගැහැනු ළමයෙක් මුලින්ම ආදරය කරන්නේ මහමෙරක් තරම් උසට. ලෝකයක් තරම් බරට. ඒත් ඇතැම් පිරිමි අයට මේ ආදරේ තේරුම් ගන්න අමාරුයි. කායික ආසාවන් හැමදේකටම වඩා වැඩියෙන් ඉදිරියට ගෙනත් තියලා අර සුන්දර කුළුඳුල් ආදරය අවහිර කරනවා. අවසානෙයේදී සිදුවන්නේ පසුතැවිලි වෙන්න විතරයි." යමුනා මලිනී පෙරේරා ලියූ මේ ගීතය තුළ ඒ අදහස පැහැදිලිව පෙනෙන්නට තියෙනවා. ගීතයට ප්‍රේක්ෂක ප්‍රතිචාර ඉහළින් ලැබෙන්නෙත් ඒ නිසයි.

- සමන් ප්‍රියංකර නම්මුනිගේ

(උපුටා ගැනීම ලක්බිම පුවත්පතිනි.)

------------------------------------------------------

මා අහසේ ලියූ දේ
පෙනුණේ නුඹට විතරමයි
මා සුළඟට කියූ දේ ඇහුවේ
කවුද නුඹ තමයි...
එහෙව් නුඹට නොදැනුණේ...
නුඹට දුන්න හිත තමයි...
මගේ කියා මට තිබුණෙත්
ඒ එක හිත විතරමයි...
විතරමයි... විතරමයි...
ඒ එක හිත විතරමයි...

ප්‍රාර්ථනා මහ කන්දේ
කළුවර පාමුල උන්නේ මං
නුඹේ නුරා තරු එළියේ
කඳු මුදුනට ගෙන
නොගියා නම්...
අදත් මා හිඳීවී තවත් නුඹ පතාවී
නුඹ ගැනම හිත හිතා ඉන්නට...
හිතවත් මට තියේවී... මා අහසේ...
විතරමයි... විතරමයි...
ඒ එක හිත විතරමයි...

පද: යමුනා මලිනී පෙරේරා
තනු: කසුන් කල්හාර
හඬ: ශෂිකා නිසංසලා

Video: http://www.youtube.com/watch?v=1hYZrLnEWcs
Audio: http://www.mediafire.com/?c0b16xev3un8980


(මෙම ගීතය පිළිබඳව ඔබ දන්නා දේ සහ ඔබට හැඟෙන දේ අප සමඟ බෙදාගන්න.)

සැරයටියෙන් අපි යනෙන තුරා - විජය කුමාරතුංග, චන්ද්‍රලේඛා පෙරේරා

මේගීතය අහලා නැති රසිකයෙක් නැති තරම්. විජය කුමාරතුංග හා චන්ද්‍රලේඛා පෙරේරා ගයන මේ ගීතයට මියුරු තනුවක් යොදා එය සංගීතවත් කළේ සරත් දසනායක. ඒත් ගීතය ලිව්වෙ කවුද? මේ ගීතය විතරක් නෙමෙයි ලංකාවේ ජනපි‍්‍රය ම ගීත රැසකම නිර්මාතෘවරයා ඔහු බව බොහෝ දෙනෙක් දන්නේ නැහැ.

‘පාටපොදක් තිලක ලා’ (එච්.ආර්. ජෝතිපාල හා ඇන්ජලින් ගුණතිලක), ‘නිල්ල නගන ස්වර්ණ කිකිණි රාවේ’ (මිල්ටන් මල්ලවආරච්චි), ‘අම්මලා දුක් ගන්නේ පුතුන් හදන්ටා’ (ලතා වල්පොල), ‘කැන්දන් යන්නම් මල්මල් මාලා දාලා’ (පි‍්‍රයා සූරියසේන, ග්‍රේෂන් ආනන්ද සහ පිරිස) වැනි ගීත පවා ලියු මේ රචකයා කවුද? ඔහු සෝමපාල ලීලානන්ද.

සෝමපාලට කලා ලෝකයේ තියෙන්නේ දිගු ඉතිහාසයක්. මුලින්ම ඔහු පුවත්පත් කලාවේදියෙක්. ‘දවස’ පුවත්පත් ආයතනයෙන් තම වෘත්තීය පුවත්පත් කලා ජීවිතය ඇරඹු සෝමේ ‘ලස්සන’ යන නමින් එවක පළවූ පුවත්පතේ උප කතුවරයකු ලෙස සේවය කළා.

සෝමපාල ලියපු මුල්ම ගීතය රසිකයන්ට අහන්න අවස්ථාවක් ලැබුණේ නැහැ. ගීතය පටිගත වුණත් එය චිත්‍රපටයට ඇතුළත්ව තිබුණේ නැහැ. චිත්‍රපටයත් එසේ මෙසේ එකක් නෙමෙයි. ආචාර්ය ලෙස්ටර් ජේම්ස් පීරිස්ගේ චිත්‍රපටයක්. ඒ ‘අක්කර පහ’. "ඒත් චිත්‍රපටය තිරගත වෙද්දි ඒ ගීතය චිත්‍රපටයේ තිබුණේ නැහැ. මං දන්නේ නැහැ මේ කතාවේ ඇත්ත නැත්ත. ‘අක්කර පහ’ නවකතාව ලියූ මඩවල එස්. රත්නායක මේ චිත්‍රපටයට සින්දුවක් දානවට කැමැති වෙලා නැතිලු. ඒකයි සින්දුව ඉවත් කිරීමට හේතුව.”

සරත් දසනායක චිත්‍රපට සංගීත අධ්‍යක්ෂවරයකු බවට පත්කිරීමේ ගෞරවය හිමිවන්නේ සෝමපාලටය. ඒ ‘විශ්මය’ චිත්‍රපටයෙනි. නාමාවලියේ නම සඳහන් නොවුවද එම චිත්‍රපටයේ තිරනාටකය සෝමෙගේය. ඔහු මේ චිත්‍රපටයට ගීතයක් ද ලීවේය. ගායනා කළේ ආචාර්ය අමරදේවයන්ය. ‘විශ්මය’ චිත්‍රපටය තිරගත වීම ප්‍රමාද විණි. සරත් දසනායක හා සෝමපාල ඉන්පසු එක්වූ ‘සදහටම ඔබ මගේ’ චිත්‍රපටය ඊට පෙර ප්‍රදර්ශනයට ආවේය. ඇත්තටම සරත් දසනායක චිත්‍රපට සංගීත අධ්‍යක්ෂවරයකු ලෙස වඩාත් ප්‍රසිද්ධ වුණේ ‘සදහටම ඔබ මගේ’ චිත්‍රපටයෙනි. ඊට ගීත ලිව්වේ කරුණාරත්න අබේසේකර හා සෝමපාල ලීලානන්දය. “කරු අයියා ලිව්වෙ ‘අමර පෙම් ලතාවේ’ සින්දුව. ඉතිරි සින්දු ටික මම ලිව්වා. ඒ ‘දෑසේ මාගේ සැතපෙනා’, ‘වාසනාව දොර ඇරලා බලනවා’, ‘පෙම් රස වෑහෙන මංගල ගීතේ’.

සේන සමරසිංහ, සරත් දසනායක, සෝමපාල ලීලානන්ද ත්‍රිමූර්තියෙන් චිත්‍රපට ගණනාවක් තැනිණි. ‘සදහටම ඔබ මගේ‘, ‘කස්තුරි සුවඳ’, ‘නිල්ල සොයා’, ‘ආශා දෑසින්’, ‘මල් කැකුළු’, ‘ඈතින් ඈතට’ වැනි චිත්‍රපට ඊට උදාහරණය. ‘කස්තුරි සුවඳ’ චිත්‍රපටයේ සියලු ගීත රචනා සෝමේගේය. ‘පාට පොඳක් තිලක ලා’, ‘මල් වයසේ මධු සිහිනේ’, ‘හද විමන් දොරින්’, ‘ලස්සන ලෝකෙක ඉපදිලා’ එම ගීතය. මේ චිත්‍රපටයේ කතාව, දෙබස් හා තිරනාටකය ද සෝමේ ගේ වීම විශේෂත්වයකි.
“යෞවන උයනේ පියුම් තටාකේ” (නිල්ල සොයා) ‘බඹරා වගේ ඇත තවම විසේ’ (චණ්ඩි පුතා) ‘කඳුළැලි නෑනේ අප රැහේ’ (මිහිදුම් සිහින) ‘නෙළූ මලෙකිය’ (අහිංසා) සරත් දසනායක සෝමපාල ලීලානන්ද නිර්මාණාත්මක එකතු වෙන් බිහිවූ තවත් මධුරතර ගී කීපයකි.

සරත් දසනායකගේ සංගීතයෙන් පරිබාහිරව සෝමේ ලියූ ගීතයක් අතිශය ජනප්‍රිය විය. ඒ ‘රජ දරුවෝ’ චිත්‍රපටයට ලියූ ග්‍රේෂන් ආනන්ද ගයන ‘බිළිඳුගේ දරුවනේ මගේ’ ගීතයයි. ඊට තනු යොදා සංගීතවත් කළේ සෝමපාල රත්නායකයි. සෝමපාල එක් ගීතයක් හැර අන් සියලු ගී ලීවේ පූර්ව නිර්මිත තනුවලට වීම සුවිශේෂත්වයකි. සෝමේ පූර්ව නිර්මිත තනුවකට නො ලියූ එකම ගීතය ‘සැරයටියෙන් අපි යනෙන තුරායි.’

"මේක මගේ දින පොතේ නොදැනුවත්වම ලියැවුණු කවියක්. දවසක් දසේ ඔය කවිය දැක්කා. ඒකට තමයි තනුවක් දාලා සින්දුවක් විදියට නිර්මාණය කළේ. අපේ ගමේ හිටියා පොල් කඩන මිනිහෙක්. එයාගේ ඇස් පේන්නෙ නැහැ. කෝටුවක් අරගෙන තමයි ඇවිදින්නෙ. එයාගේ ගෑනු මනුස්සයාත් එයත් එක්කමයි හිටියේ. ඒක තමයි මේ සින්දුව ලියන්න නිමිත්ත කරගත්තේ."

සින්දුවේ එක තැනක තියෙනවා.

කුලුඳුල් නැකතින් හමුවන පැතුමක්
පතමුව සසරින් නික්මෙනදා

“මේ වචන ටික මගේ පෞද්ගලික ජීවිතයට සම්බන්ධයි. එයින් කියැවෙන්නේ සංසාරේ එකට ඉන්න ඇය ඔහුගේ ප්‍රථම ප්‍රේමය නොවන බවයි. එතකොට ඇය කියනවා

සංසිඳුවා සිත පහන් කරන්නෙමි
මේ පෙම කුලුඳුල් පෙමය සිතා
එන්නෙමි පසුපස සංසාරේ
කැපවෙමි ඔබ සිතු ගැනම සිතා

ඉතින් සංසාරෙන් සමුගන්නා දා ඒ ගමනත් ඔහු යන්නේ ඇයත් සමඟයි.

(සිළුමිණ පුවත්පතෙහි පළවූ ලිපියක් ඇසුරෙනි)

---- -- --- -- ---- -- --- -- ---- -- --- -- ---- -- --- --

සැරයටියෙන් අපි යනෙන තුරා
සංසාරේ අපි එකට ඉමූ
සැරයටියෙන් අපි සමුගන්නා දා
ඒ ගමනත් අපි එකට යමු..

ජීවන මං පෙත මලින් සැදී ගීය
යුගයක නොව ඔබ හමු වූයේ
කටු කොහොලින් පිරි කලල් දියේ මා
තනිවම එද්දිය හමුවූයේ..

මින් මතු මංපෙත මලින් සදන්නෙමි
ළතැවුල් සෝ ගී නෑසෙන සේ
පමනක් නොව මේ සංසාරේ
උපදින වුව මතු සංසාරේ..

මතු සංසාරේ මා හුරුබුහුටිව
පෙම් කරන කල එලඹෙනදා
කුලුඳුල් නැකතින් හමුවන පැතුමක්
පතනෙමි සසරින් නික්මෙනදා..

සංසිඳුවා සිත පහන් කරන්නෙමි
මේ පෙම කුලුඳුල් පෙමය සිතා
එන්නෙමි පසුපස සංසාරේ
කැපවෙමි ඔබ සිතු ගැනම සිතා..

පද: සෝමපාල ලීලානන්ද.
තනු: සරත් දසනායක
හඬ: විජය කුමාරතුංග, චන්ද්‍රලේඛා පෙරේරා

Video: http://www.youtube.com/watch?v=MtWT2YLehkU&feature=related
Audio: http://www.mediafire.com/?4gdpjddiyyp4kac

(මෙම ගීතය පිළිබඳව ඔබ දන්නා දේ සහ ඔබට හැඟෙන දේ අප සමඟ බෙදාගන්න.)

එක කුඩයක් යට - වික්‌ටර් රත්නායක

(වික්‌ටර් රත්නායකයන්ගේ 'ස' ප්‍රසංග සමුගැන්ම නිමිත්තෙන් අද දවසේ ගීතය වෙන් කෙරෙන අතර දිවයින පුවත්පතින් උපුටා ගත් අනර්ඝ ලිපියක් ගී මල් වැස්සෙන් ඔබට ඉදිරිපත් කරනු කැමැත්තෙමු)

--- -- --- -- --- -- --- -- --- -- --- -- --- -- --- -- 

ස්‌තෝත්‍ර ගීතයෙන් ආරම්භ වන්නා වූ ගීත සරණිය වා ගැබට විහිදෙත්ම සියල්ලෝ මන්ත්‍ර දැහැනකින් මෝහනයට දැපනය වැටුණු කලෙක මෙන් වෙති. ජාති කුල ගෝත්‍ර භාෂාදි භේද දුර්භූතව සියලු හදවත් රහස්‌ පෙම් දමෙකින් බැදි එකම හදවතක්‌ වැන්න......."

මේ "යාපනයට සංස්‌කෘතික දූතයකු සපැමිණි වගයි" යනුවෙන් මහාචාර්ය සුචරිත ගම්ලත් සූරීන් වසර තිස්‌ හයකට පෙර ලියූ සටහනක උපුටනයකි. කවුද මේ සංස්‌කෘතික දූතයා? ඔහු යාපනයට ආවේ කවර කටයුත්තකටද? යන පැනයත් ඔබේ සිතට නැඟෙනු ඇත. වික්‌ටර් රත්නායක නම් වූ මේ සංස්‌කෘතික දූතයාට යාපනයට ආරාධනා කළේ එවක යාපනය විශ්වවිද්‍යාලයේ ආචාර්යවරුන් වූ මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්න, මහාචාර්ය සුචරිත ගම්ලත් සහ ආචාර්ය ධර්මසේන පතිරාජයන් විසිනි. මේ අන් කවරකටවත් නොව මෙකල මෙන්ම එකලද රසික සිත් උමතු කළ "ස" ප්‍රසංගය සඳහාය. "ස" ප්‍රසංගයේ 301 වැනි ප්‍රසංගය යාපනය වීරසිංහම් ශාලාවේදී හැත්තෑ හයේ ජුලි තුන්වැනිදා පවත්වද්දී ලද ප්‍රතිචාර මහැදුරු සුචරිතයන්ගේ ප්‍රකාශයෙන් මනාව පැහැදිලි වේ. "ස" උන්මාදයක්‌ බවට පත් විය. රසය සොයා යැමේ සොඳුරු උන්මාදයක්‌ විය. තව තවත් ඉල්ලුම තියෙද්දී රසාස්‌වාදය පිපාසාවක්‌ව තිබෙන කලකදී "ස" සමඟ සමුගන්නට වික්‌ටර් රත්නායකයන් තීරණය කර හමාරය "ස" සමාප්තිය මෙම 18, 19, 20 තෙදින තුළදී පිළිවෙළින් නෙළුම්පොකුණ රඟහල, මහරගම යොවුන් රඟහල සහ "ස" ආරම්භ කළ ලුම්බිණි රඟහලෙන් අවසන් කෙරේ.

"ස" ඇරැඹෙන්නේ හරියටම මීට වසර තිස්‌ නවයකට පෙරය. එනම් හැත්තෑතුනේ ජුලි 20 දා හැව්ලොක්‌ ටවුන්හි ලුම්බිණි රඟහලෙනි. එකල පණ්‌ඩිත් අමරදේවයන් සහ විශාරද නන්දා මාලිනිය එක්‌ව කළ "ශ්‍රවණාරාධනා" රසික ප්‍රසාදය විශාල ලෙස ලබමින් රටවටා ගමන් කරන කාලයයි. රජයේ ලලිත කලායතනයේ නර්තන ශිෂ්‍යාවක්‌ වූ චිත්‍රා රත්නලතා ජයසිංහ සමඟ විවාහ වූ වික්‌ටර් පදිංචිව සිටියේ නාවල ගල්පොත්ත පාරේය. ඒ ජයන්ත, චාන්දනී, මංජුලා, ලෙලුම් දරුවන් හතරදෙනා ද සමගිනි. ජයන්තට වයස අවුරුදු පහකි. චාන්දනීට වයස හතරකි. මංජුලා තුන් හැවිරිදිය. පොඩි පුතු ලෙලුම්ගේ වයස මාස කිහිපයකි. ඒ "ස" ආරම්භ කළ කාලයේය. එහෙත් අද වික්‌ටර් රත්නායකයන් "ස" අවසන්කරද්දී එදා ඒ දරුවන් සිටි වයසේ පසුවන මුණුබුරන්ගේ සීයා කෙනෙකි. "ස" ඒ තරම් කාලයක්‌ ගමන් කර ඇත.

බණ්‌ඩාර කේ විඡේතුංග, ප්‍රේමකීර්ති ද අල්විස්‌, සුනිල් ආරියරත්න, කේ. ඩී, කේ. ධර්මවර්ධන, ආර්. ආර්. සමරකෝන්, හරිස්‌චන්ද්‍ර වීරසිංහ සහ චින්තන ජයසේන එකල වික්‌ටර්ගේ නවාතැනේ නිතර නිතර හමුවී සතුටු සාමිචීයේ යෙදෙති. එවන් දිනෙක මේ එක්‌ සහෘදයෙක්‌ තවකකුගෙන් මේ දවස්‌වල සාර්ථකම ප්‍රසංගය මොකක්‌දැයි විමසුවේය. "ශ්‍රවණාරාධනා....." කිහිපදෙනෙක්‌ම කීහ. "වික්‌ටර්ටත් පුළුවන්නේ තනිවම ප්‍රසංගයක්‌ කරන්න" චින්තන යෝජනා කළේය. වික්‌ටර්ට බියක්‌ දැනිණි. "ඒක පුද්ගල ප්‍රසංගයක්‌ ලේසි නැහැ" ඔහුගේ මුවින් ඉබේම පිට වූ වචන කිහිපයකි. කෙසේ වුවත් සහෘදයන්ගේ යෝජනාව ස්‌ථිර විය. ප්‍රසංගයක්‌ ආරම්භ කිරීමට නම් ඊට නමක්‌ අවශ්‍යය. අපි ස්‌වර හතේ මුල් අකුර අරගනිමු. "ස" කියලා ප්‍රසංගයට නම තියමු........." චින්තන ජයසේන කළ යෝජනාව යළි ස්‌ථිර විය. චිත්‍ර ශිල්පි උපසේන ගුණවර්ධන ප්‍රසංගයට ඇඳුම් නිර්මාණය කර දුන්නේය. කිසිදු අය කිරීමකින් තොරව නූර්ටෙක්‌ස්‌ ගාමන්ට්‌ අධිපති විමලජීව ගනේගොඩ නොමිලේ ඇඳුම් ලබා දුන්නේය. ඒ වනවිට වික්‌ටර් ක්‍ෂේත්‍රයට පැමිණ වසර නවයක්‌ ගතව ඇති නිසා හොඳ ගීත එකතුවක්‌ද තිබිණි. "ස" මංගල ප්‍රසංගයට හැව්ලොක්‌ ටවුන් ලුම්බිණි රඟහල තෝරා ගත්හ. "ස" නිසාම එතෙක්‌ කරගෙන ආ ගුරු වෘත්තියට ද වික්‌ටර් සමුදුන්නේය.

අපි ඔක්‌කොම රජවරු ඔක්‌කොම වැසියෝ
තුන් සිංහලයෙම නෑදෑයෝ
අපි ඔක්‌කොම මව්වරු ඔක්‌කොම පියවරු
තුන් සිංහලයෙම දූදරුවෝ......

එසේ ඇරැඹි "ස" රසික සිත් උමතු කරමින් පනස්‌වැනි දර්ශනය හැත්තෑ හතරේ සැප්තැම්බර් 28 දා පැවැත්වූයේ බණ්‌ඩාරනායක සම්මන්ත්‍රණ ශාලාවේ පැවැත්වූ ප්‍රථම ඒක පුද්ගල සංගීත ප්‍රසංගය ලෙසට වාර්තාවක්‌ද තබමිනි.

"ස" සමාප්ති ප්‍රසංගය මෙන්ම එදා සියවැනි දර්ශනය ද තෙදිනක්‌ පුරා පවත්වනු ලැබුවේය. ඒ ලයනල් වෙන්ඩ්ට්‌ රඟහලේය.

මේ ආකාරයට දෙසීය තුන්සිය, පන්සීයද පසු කරමින් "ස" දහස්‌ගව්වට පිවිසෙද්දී ශ්‍රී ලංකාවේ ජනාධිපතිවරුන් වූ ඡේ. ආර්. ජයවර්ධන, ආර්. ප්‍රේමදාස, චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග යන අයද නරඹන්නන් බවට පත්වූහ.

මෙරට පමණක්‌ නොව "ස" පළමුවරට විදේශීය ප්‍රසංගයක්‌ පැවැත්වූයේ නවසිය හැත්තෑ අටේදී මැලේසියාවේය. ඉන්පසු 2011 ජනවාරි 30 ඔස්‌ටේ්‍රලියාවේ "ස" ප්‍රසංගයක්‌ පවත්වනතුරු විදෙස්‌ සංචාර හතළිහකට අධික සංඛ්‍යාවක්‌ පවත්වා විදෙස්‌ගත ශ්‍රී ලාංකිකයන්ට ද මධුර ගී රසය විඳින්නට අවස්‌ථාව ලබාදී ඇත.

වික්‌ටර් රත්නායකයන්ට, "ස" ප්‍රසංගයට රසික රසිකාවියන් එදත් අදත් එකසේ ආදරය කරති. ප්‍රසංගයක්‌ අවසානයේදී රසික රසිකාවියන් වික්‌ටර් වට කර ගනිති. ඔහුගේ හිසකෙස්‌ ගලවා ගනිති. ප්‍රසංගය පුරා ගී ගයද්දී උනන දහඩිය පිස දමන ලේන්සුව පවා උදුරා ගනිති. එසේ උදුරා ගන්නා ලේන්සුව සමඟ ද හතරට පහට ඉරා සිහිවටන සේ බෙදා ගනිති.

"ඔබේ හිසකෙස්‌ හතළිස්‌ නවයක්‌ මම සුරැකිව තබාගෙන සිටිමි..." දිනක්‌ වික්‌ටර්ට එක්‌තරා රසිකාවියක්‌ ලියා එවා ඇත. "ස" ප්‍රසංගය හතළිස්‌ නව වතාවක්‌ නැරඹූ බවට එය සාක්‍ෂියක්‌ බවද ඇය පවසා ඇත. ඒ තරම් උන්මාදයක්‌ "ස" ප්‍රසංගය කෙරෙහි වික්‌ටර්ගේ ආදරණීය කටහඬ කෙරෙහි පැවැති නිසාම ඇතැම් ශාලා හිමියන් ප්‍රසංගයට ශාලාව පවා ලබාදීමට මැලිවී ඇත. ඒ පාලනය කළ නොහැකි තරමට පැමිණෙන රසික පිරිස නිසා ශාලාවට අලාභහානි සිදුවන බැවිනි.

එකල සෑම සති අන්තයකම සිකුරාදා, සෙනසුරාදා සහ ඉරිදා දිනවල "ස" ප්‍රසංගය ශ්‍රී ලංකාවේ කොතැනක හෝ නගරයකදී රස විඳින්නට රසිකයනට අවස්‌ථාව ලැබිණි.

ගත වූ වසර තිස්‌ නවය පුරා "ස" ප්‍රසංගය ඔස්‌සේ රසික මනස පෝෂණය කරන්නට, යහපත් සාමාජයක්‌ ගොඩනගන්නට වික්‌ටර් රත්නායකයෝ කටයුතු කළහ. මේ කාලය තුළ හමා ආ කිසිදු රැල්ලක්‌ හමුවේ නොසැලී සිටි හේ නව පරපුරට ආදර්ශමත් චරිතයක්‌ ද විය.

"ස" සජීව ජීවමාන ජනප්‍රවාදයක්‌ බවට ඇතමුන් හඳුන්වති. මේ ජනප්‍රවාදය තුළ "ස" ප්‍රසංගය මෙන්ම වික්‌ටර් රත්නායක ද ජනප්‍රවාද බවට පත් වූ බවත් ඔවුහු පවසති.

වික්‌ටර් ප්‍රතිභාපූර්ණ, සම්මානනීය සංගීතඥයෙකි. වෙනත් ශිල්පීන් වෙනුවෙන් ඔහු විසින් සංගීතය නිර්මාණය කළ අතිශය ජනප්‍රියවූ ගීත සංඛ්‍යාව ද විශාලය.

කුමරියක පා සළඹ සැලුනා.....
වසා සිටි නෙතු පියන් ඇරුනා........
කුමර බඹසර අසපුවේ මා
සමවැදී උන් දැහැන් බිඳුණා..........

පණ්‌ඩිත් අමරදේවයන් එම ගීයට පමණක්‌ නොව බමරිඳු, බඹරිඳු, බඹර පැටික්‌කි, මිහිලිය නළලේ යන ගීතවලටද තනු සහ සංගීතය නිර්මාණය කළේය.

දෙනෝදාහක්‌ නුවන් අතරේ
කවුරුදෝ මා ..... තනි කළේ..........
පාසල් බිමේ..........

විශාරද නන්දා මාලිනිය ගයන ඒ ගීය පමණක්‌ නොව මට මව් පදවිය, රුවන් මුවා පොළෝ තලේ.... ඇතුළු ගීත රැසක්‌ද, සුනිල් එදිරිසිංහයන්ට සඳකඩ පහනක, වෙරළු ගෙඩිය, බානෙන් බැඳ, සිනාසෙනු මැන, කුඩා ගමේ මද්දහනේ, හිසේ ගිනි ඇවිලෙතේ, සොයා පිළිසරණක්‌ ආදී ගීත ද එච්. ආර්. ජෝතිපාලයන්ට - රාජකිරුළු පළන්දාපු රඡ්ජුරුවෝ, සිහින විලේ නිලුපුල් (ලතා වල්පොල - ජෝතිපාල ගැයූ ප්‍රථම යුග ගීය), අබේවර්ධන බාලසූරියට - පියාණෙනි මා දිනක මතුදා, අනුරාධපුරය ඔබයි, සිහිවටනය සේ, ඉසුරු දෙවිඳු, ඔබෙන් තොර ලෝකයක්‌ ඇතුළු ගීතනු 80 ක්‌ පමණ ද, නිරංජලා සරෝජිනීට - අනුරාධපුරේ අනුරාධ නැඟූ, දියපිට ඇන්දා ආදර සිතුවම්, ඔබත් මාත් අතරේ, ලොව නිසසල වී ඇතුළු ගීතනු හැත්තෑ පහක්‌ පමණ ද වික්‌ටර් රත්නායකයන් නිර්මාණය කර ඇත.

දෙඅදර විලිකුන් සුරත්පළේ
පෙම් මදිරා අයෑදිමින් සැලේ
සීත මිදුම් සිහින වැල් පැටලේ.........

මිල්ටන් මල්ලවාරච්චිට එම ගීය ඇතුළු ගීත රැසක්‌ ද, නීලා වික්‍රමසිංහට - ඉඟිබිඟි කරනා, සූසැට බරණින් ඇතුළු ගීත රැසක්‌ද, ප්‍රෙඩී සිල්වාට - කුණ්‌ඩුමනී, පාන් කිරිත්තා, හඳ මාමා උඩින්යතේ ආදී ගීත කිහිපයක්‌ ද තනු රචනා කළ වික්‌ටර් රත්නායකයන් නිර්මලා රණතුංග, බන්දුල විඡේවීර, එඩ්වඩ් ජයකොඩි, රෝහණ වීරසිංහ, µsලික්‌ස්‌ ඇන්ටන්, සිසිර සේනාරත්න, ශ්‍රීමතී තිලකරත්න, සමිතා මුදුන්කොටුව, වින්සන්ට්‌ ප්‍රේමසිරි, ඡේ. ඒ. මිල්ටන් පෙරේරා, රෝහණ බෝගොඩ, සෝමතිලක ජයමහ, ලතා වල්පොල, ඒ. එස්‌. බී. රාණි පෙරේරාට පමණක්‌ නොව රුක්‌මණී දේවියට පවා ගී තනු රචනා කර දී ඇත.

සුභාවිත ගීයත් ඒ හා බැඳී ඇති සංස්‌කෘතියත් අගාධයට ඇද වැටී ඇති කලෙක ඇසෙන "ස" වැනි සුගායනිය ගීත ප්‍රසංග සමාප්ත කිරීම කණාගාටුවට කරුණකි. වික්‌ටර් නවකයන්ට අභ්‍යාසයකි. ඔහු වසර තිස්‌ නවයක්‌ තිස්‌සේ "ස" ප්‍රසංගයට ගී ගැයුවේ සජීවිවය. කිසිදු අවස්‌ථාවක පටිගත කළ ගීයක්‌ පසු බිමින් වැයෙද්දී ප්‍රේක්‍ෂකයා හමුවේ කටහඬ සොලවමින් රඟපෑම් කරන්නට ඔහු කිසිදා කටයුතු කළේ නැත.

ජන, ජනප්‍රිය මෙන්ම සම්භාව්‍ය යන අංග තුනම විශ්මයජනක ලෙස ස්‌පර්ශ කරන වික්‌ටර් රත්නායකයෝ ගීයක්‌ ගයද්දී වචන හසුරුවන අයුරු, ඒ වචනවල සංවේදී බව ඉස්‌මතු කරමින් ශ්‍රාවකයා කම්පනයට පත් කිරීම අතිශය පුදුමාකාරය.

වික්‌ටර් රත්නායකයන් සංගීත ක්‍ෂේත්‍රයට පිවිසියේ වයලින වාදකයෙක්‌ ලෙසය. වයලිනය මිනිස්‌ කටහඬට ඉතා සමීප සංගීත භාණ්‌ඩයකි. ඉන් ලද හික්‌මීම වික්‌ටර්ගේ ගායන දිවියට පිටිවහලක්‌ වන්නට ඇත. වයලිනය වැයූ වික්‌ටර් ගායකයකු වෙද්දී ඉතා නිවැරැදි ලෙස ස්‌වර ස්‌ථානයන්හි පිහිටා ගී ගැයීමට නිසඟ හැකියාවක්‌ ලැබුවේය. ඔහුගේ ගී ඔස්‌සේ කිසිදු අවස්‌ථාවක අපස්‌වරයන් නොගැයෙන්නේ එබැවිනි. වයලිනය ඇසුරින් ගායනයට ආ අමරසිරි පීරිස්‌, මර්වින් පෙරේරා, ටී. එම්. ජයරත්න, ඩී. ඩී. ගුණසේන, නිමල් ගුණසේකර වැන්නවුන්ද ඊට කදිම නිදසුන්ය.

සමාප්තිය සිදුවන්නේ "ස" ප්‍රසංගයේ මිස වික්‌ටර් රත්නායකයන්ගේ ගායනය නොවේ. එහෙත් "ස" වැනි ප්‍රසංගයක්‌ අනාගත පරපුරට කිසිදු අවස්‌ථාවක දැක බලා ගැනීමේ වාසනා මහිමය නොලැබීම කණගාටුවකි. එහෙත් වික්‌ටර් රත්නායකයන් පවසන්නේ තමන් "ස" ප්‍රසංගයට ගෞරවාන්විත ලෙස සමුදිය යුතු කාලය එළැඹ ඇති බවය. වික්‌ටර් රත්නායකයන්ට ගෞරවයක්‌ ලෙස තබන මේ සටහන අවසන් කිරීමට මත්තෙන්, ඔහුගේ අදහස්‌වලට ද ඉඩදීමෙහිද වටිනාකමක්‌ ඇති බව සිතමි.

"ස" ප්‍රසංගය නියම කලට, ජාතියේ අවශ්‍යතාව මත ඇරඹුණා. එහි ඔටුන්න මට විතරක්‌ නොවේ. ශිල්පියෙක්‌ දැන ගත යුතුයි තමන්ගේ කුසලතාව ගැන. තම ශිල්ප උපක්‍රම රසිකයා වෙත ගෙන යා හැකි ශක්‌තිය කවදාද අහිමි වන්නේ කියන කරුණත් ශිල්පියා දැනගත යුතුයි. ඕනෑම ශිල්පියකුට ඒ බව ඉඟියෙන් දැනෙනවා. එවිට තේරුම් යනවා දැන් සිංදු විස්‌සක්‌ විසිපහක්‌ එක දිගට ගයන්න අමාරුයි කියලා.

මේක ඕනෑම කෙනකුට පොදුයි. ක්‍රීඩකයන් පවා සමුගන්නවා. ඒත් රසිකයන්ට හිතෙන්න පුළුවන් මට තවම ගායනා කරන්න පුළුවන් කියලා. ඒත් ගීත නිර්මාණය හැදූ, ඒවා ගයන මට දැනෙනවා. දැන් ගායනා කරන්න බැරි බව. ඉතින් ඒ බව දැනෙද්දී ආරම්භයේදී වගේම අවසානයේදීත් ප්‍රසිද්ධියට පත් කළ යුතුයි. ගෞරවය රැකෙන්නේ එවිටයි. අතීතයේදී කළ නිර්මාණවලට අගෞරවය නොකරන්න ශිල්පියා දැනගත යුතුයි. ඒ නිසා වචන පටලවමින් ගී ගැයිය යුතු නැහැ. සියලු සංස්‌කාර ධර්මයෝ අනිත්‍යයයි. කලාවටත් ගීතයටත් මේක පොදුයි. මට දැන් ගී ගයන්න බැරිවී ගෙන යනවා. ඒ නිසා තවත් අලුත් ගීත ගැයිය යුතුය තව තව ප්‍රසංග කළ යුතුයි කියා නොසිතා ශිල්පයේ සහ ප්‍රසංගයේ ගෞරවය රැකගෙන එය නතර කළ යුතුයි. මම "ස" ප්‍රසංග වාර එක්‌දහස්‌ හාරසිය පනහක්‌ කළා ප්‍රසංගය ආරම්භ කළ ශිල්පියාම එය අවසානය කරා රැගෙන ආවා.

වික්‌ටර් රත්නායක සරල වින්දනය තුළින් ශාස්‌ත්‍රීය රුචිය වර්ධනය සඳහා ශ්‍රාවකයා ඥනනය කළ සංගීත ශිල්පියෙකි. එහෙත් ඔහු පිළිබඳ නිවැරැදි තක්‌සේරුවක්‌ මෙතෙක්‌ සිදු නොවීම අතිශය කණගාටුවකි. අපේ රටේ සංස්‌කෘතික අමාත්‍යාංශයක්‌ ඇත. සංගීතය සඳහාම වෙන්වූ අනුමණ්‌ඩලයක්‌ද ඇත. එහෙත් වසර තිස්‌ නවයක්‌, ප්‍රසංග වාර එක්‌දහස්‌ හාරසිය පනහක්‌ සජීවීව ඉදිරිපත් කළ ශිල්පියෙක්‌ ශ්‍රී ලංකාවේ සිටින බවවත් මේ ආයතන නොදන්නේද? මෙතරම් සේවාවක්‌ කළ ශිල්පියෙක්‌ ලෙස වික්‌ටර් රත්නායකයන් ඇගයීමට ලක්‌ කළ අවස්‌ථාවක්‌ මේ දක්‌වා අප අසා නැත. දැකද නැත. එහෙත් රසික ප්‍රසාදය අදත් ඔහුට ඇත. "ස" සමාප්තිය සිදුවන්නේ රසිකයන් එය ප්‍රතික්‍ෂේප කරන නිසා නොවේ. රසික ඉල්ලුම තව තවත් වැඩිවෙද්දීය. වික්‌ටර් රත්නායකයන් "ස" සමගින් සමුගන්නේ සමු ගැනීම ජීවිතයේ ස්‌වභාවයය නිසාවෙනි. එය ලෝක ධර්මතාවකි. ඊට අපි මුහුණ දිය යුතුය.

- අජිත් අලහකෝන්

(උපුටා ගැනීම: දිවයින පුවත්පත - 2012.07.13)

--- -- --- -- --- -- --- -- --- -- --- -- --- -- --- --

වික්ටර් රත්නායකයන් වෙනුවෙන් ඔහුගේ කුමන ගීතය ඉදිරිපත් කරනෙමුද? ආදරෙයේ උල්පත වූ අම්මා, අපි ඈතට ඈතට, කුරුල්ලන්ට ගී ගයන්න, අහිමි උනත්, තො‍ටුපල අයිනේ, රූකඩ මඩු යාග පොලේ, දෛවයෝගයකින්, කොහේ සිට ඔබ, සසර සැරිසරන තෙක් ඔබ මගේ, පෙම්බර මධු මගේ, ගිගිරි ගීත රාවේ, මල් පොකුරු පොකුරු, මියුරු කල්පනා, සඳකැන් වැසිලා, සඟවා ගනු මැන, එපා හිරු පායන්න, තනි තරුවේ.. යනාදී වශයෙන් මියුරු ගී රැසක් එකවරම අප මතකයට නැඟේ. එහෙත් අද අපි ඔබට ගෙන එන්නේ දෙල්තොට චන්ද්‍රපාලයන් විසින් රචිත, විශිෂ්ට සංගීතඥ ස්ටැන්ලි පීරිස් මහතා අතින් සංගීතවත් වූ මේ සොඳුරු ගීයයි.

එක කුඩයක් යට ගෑවි නොගෑවී
දවසක් හැන්දෑවේ
මතකද ඔබ මා පියවර මැන්නා
පිනිමල් වරුසාවේ...

කිසිවකු සමඟින් එකට තුරුළු වී
ඉර බැස යන වේලේ
ඔබ යනු දුටුවිට මතකය රිදවයි
අපෙ ඉස්සර කාලේ..

මඳ අව් රස්නෙට වුව සෙවණක් නැත
ඔබහට අද දවසේ
වැස්සට අව්වට තනිව මුහුන දෙමි .
මගේ මහිම එලෙසේ..

පද: දෙල්තොට චන්ද්‍රපාල
තනු: ස්ටැන්ලි පීරිස්
හඬ: වික්ටර් රත්නායක

Video: http://www.youtube.com/watch?v=93M0qQPxWAI
Audio: http://www.mediafire.com/?gnkb64xcfgnhxj6

(මෙම ගීතය පිළිබඳව හෝ වික්ටර් රත්නායකයන් පිළිබඳව ඔබ දන්නා දේ සහ ඔබට හැඟෙන දේ අප සමඟ බෙදාගන්න.)

විසිරුණු මල් පෙති - අතුල අධිකාරි

ඇසුව පමණින් ආදර විරහව ගැන කියවෙන ගීතයක් වුනත් මේක එහෙම එකක් නෙවේ.....අනූව දශකය මුල් භාගයේ මුලින්ම ඇසුණු මේ ගීතය යට සැඟවිලා තියෙන්නේ ඛේදාන්තයක්

දවසක් නීතිඥ කාර්යාලයකට ගොඩවදින්නේ තරුණ අයිය කෙනෙක් සහ ඔහුගේ නැගණිය....මේ දෙන්න සල්ලි බාගේ තියෙන අය නෙවේ...දුප්පත් මිනිස්සු....මේ අහිංසක නංගිව සල්ලිකාර වගේම සෙල්ලක්කාර තරුණයෙකුගේ බහට රැවටිලා ඔහු අතින් කෙළෙසිලා....දැන් ඔහුවහොයාගන්නවත් තැනක් නෑ....තමන්ගේ අහිංසක නංගිව අනාථ වෙන්න නොදී කොහොමහරි වැරදිකාර තරුණයට එරෙහිව නීතියේ පිහිට පතන්නටයි මේ දෙන්නා ඇවිල්ල තියෙන්නේ...

ඒත් ඒ සල්ලාලය බොහොම බලපුළුවන්කාරකම් තියෙන කෙනෙක්....මේ නංගිව විත්ති කුඩුවේ නග්ගලා ලෝකෙටම ඇහෙන්න දුක කියල පිහිටක් ගන්න මේ අයියට ඕන උනත් මේ සල්ලිකාරයෝ එක්ක හැප්පෙන්න මේ අයට සල්ලි වත් බලයවත් නෑ කියලා මේ තරුණ නීතිඥයාට වැටහෙනවා.....මේ කරන්න යන වැඩේ නිෂ්පලයි කියලා ඔහුට කල තියාම තේරෙනවා....

ඒ නිසා මම මේ නංගිගේ මේ අයියා වුනානම් මම නංගිට මේ යතාර්ථය තේරුම කරල දෙන්නෙ මෙහෙමයි කියන එකයි මේ ගීතයෙන් කියවෙන්නේ....(ගීතය ලියපු මේ නිතිඥවරයාගේ නම මට මතක නෑ...ඒ ගැන කණගාටුයි)

ගීතය ඇහුවම වෙලාවකට අපි ගැනම ලැජ්ජාවක් එනවා...

විසිරුණු මල් පෙති දෝතට ගත් කුමරි...ඒ පෙති එක්කර මලක් සොයන බොලදී.....

අහිංසක බොළඳ නැගණිය.....කෙලෙසුණු ඇගේ ජීවිතය නැවත නිකැළැල් කරන්නට නිෂ්පල උත්සාහයක යෙදෙයි.....

වෙරළ සොයා රළ පෙළ දිව ආවත් වෙරළට කිසිදා දියඹ දකිනු හැකිදෝ...

සල්ලිකාර පිරිමි අහිංසක දුප්පත් ගෑණු ළමයින්ගේ පහස අරගන්න විතරක් ඔවුන් වෙත ඇවිල්ල යනවා....එයින් පසු ඒ අයව කවදාවත් දකින්න ලැබෙන්නේ නෑ.....ඔවුන් අසරණ වෙලා තනි වෙනවා....

බඳට පියාපත් යුවලක් ලැබුනත් අහස දෙකෙළවර නුඹට දිනනු හැකිදෝ...

ඉහළින් වැජඹෙන සල්ලිකාර සමාජයේ ඒ අය අතරමං වෙනවා...

බඹරුන් පසුපස මල් දිව නොගියත් අවමන් වින්දේ මල් කුලයම නොවෙදෝ.....

බොහෝවිට කාන්තාව පසුපස පිරිමින් යයි....එය සාධාරණීකරණය කිරීමට ඇගේ එක බැල්මක් වුවද ප්‍රමාණවත් ය....අවසානයේ හංවඩු ගැසෙන්නේ ඇය සංකර ගැහැණියක කියා ය....පිරිමියා සමාජය විසින් නිදොස් කොට නිදහස් කෙරේ....

මෙදහම් නුවණින් නුඹ නොදුටුවොතින් නුඹේ සුසුම් ගිණි බොල් අහසම නොවෙදෝ....

තිත්ත ඇත්ත මෙයයි.....මේ යතාර්ථය තේරුම් ගෙන කරබාගෙන සිටිනවා මිසක හැමදාම ඒ ගැන හිතමින් හිතින් සෝ සුසුම් බොල් අහසට මුසු කිරීමෙන් පලක් නැත......

සරදම් නොකරමි ...ආදරයෙන් කියමී.....විසිරුණු පෙති යළි මලක් නොවේ නැගණි.....

(උපුටාගැනීම elakiri.com හි kaushala1988 ගෙනි.)

----------------------------------------------

අප දන්නා පරිදි බන්දුල නානායක්කාරවසම් යනු වෘත්තියෙන් නීතිඥයකු නොව බැංකු නිලධාරියෙකි. එබැවින් ඉහත විචාරය 100% නිවැරදි නොවන බව අපගේ අදහසයි. එහෙත් අප එය ඉදිරිපත් කළේ එය රසවත්ව ලියා ඇති බැව් හැඟුණු බැවිනි. (රූපයේ ඇති පදවල ඇති යම් යම් දෝෂ පිලිබඳව අපගේ කණගාටුව)

විසිරුණු මල්පෙති දෝතට ගත් තුනුවී
ඒ පෙති එක් කර මලක් සොයන බොලදී
සරදම් නොකරමි ආදරයෙන් කියමී
විසිරුණු පෙති යලි මලක් නොවෙයි නැගණී..

වෙරළ සොයා රළ පෙළ දිව ආවත්
වෙරළට කිසිදා දියඹ දකිනු හැකිදෝ
බඳට පියාපත් යුවලක් ලැබුනත්
අහස දෙකෙලවර නුඹට දිනනු හැකිදෝ..

බමරුන් පසුපස මල් දිව නොගියත්
අවමන් වින්දේ මල් කුලයම නොවෙදෝ
මෙදහම් නුවණින් නුඹ නොදුටුවොතින්
නුඹේ සුසුම් ගිනි බොල් අහසම නොවෙදෝ..

පද: බන්දුල නානායක්කාරවසම්
තනු: රෝහණ වීරසිංහ
හඬ: අතුල අධිකාරි

Video: http://www.youtube.com/watch?v=0flkUaD_YFo
Audio: http://www.mediafire.com/?dfvvkrclo5oxna6

(මෙම ගීතය පිළිබඳව ඔබ දන්නා දේ සහ ඔබට හැඟෙන දේ අප සමඟ බෙදාගන්න.)

මූදු පතුල යට ඉඳලා - මූදු පුත්තු නාට්‍යය (ගුණසේන ගලප්පත්ති ශූරීන්)

මේ ගීතය අහල තියෙනවනේ..... අපේ අම්මල එහෙම මේ ගීතය පොඩි ළමයි නිදිකරවන්න කියනව නේද... හොදයි එහෙනම් මේකෙ තේරුම දන්න කෙනෙක්, ළමයි නිදිකරවන්න නෙමෙයි මේ ගීතය අහන්නවත් ඉඩ දෙන්නෙ නෑ කියල මම කිව්වොත් මොකද කියන්නෙ..... හිතල බලන්න...

හරි... දැන් මම තේරුම් කරන්න යන්නෙ අපේ යාළුවන්ට ඇයි මම එහෙම කිව්වෙ කියන එක....

මේ සින්දුවේ ඉතාම වැදගත් කොටස තියෙන්නෙ අවසාන භාගයේ.... මම ඒක මේ විදියට පැහැදිල කරන්නම්....
මුහුදු රස්සාව කරන මිනිහෙක්ව බැදගෙන එන කාන්තාව මිනිහා මුහුදු ගියාම තනිව ජීවත් වෙනවා. මේ දෙන්නට ළමයි නෑ. ඉතින් මේ කාන්තාව වද ගෑනියෙක් කියල සමාජයෙන් නොයෙකුත් නින්දා ගැරහිලි... නමුත් කාන්තාවට ලොකු විශ්වාසයක් තිබුනා ඇය ගැන.... ඇයට ඕන උන් මේ අහල පහල ගෑනුන්ගෙ කටවල් වහන්න.. ඒ සදහා ඇය ගත්ත විසදුව තමා තම සැමියගේ බාල සහෝදරය සමග එකතුවීම. කෙසේවෙතත් මේ රහස කිසිකෙනෙකුත් දන්නෑ.

එහි ප්‍රතිඵලයක් විදියට තමා මේ ළමයව මේ ලෝකෙට එන්නෙ. අස්ම්ප්‍රදායිකව ආපුනිසාත්, ඒ පැමිණීම නිසා ඇතිවෙන සමාජ වෙනස්වීම හා ළමයා නිසා ඇයට හිමිවන තැන හා සන්තෝෂනිසා තමා මේ ගීය ගායනා කරන්නෙ.

වෙරළෙන් කිරි කවඩි සොයා කෙනේක් පුතුට ගෙන එනවා//
තවාත් කෙනේක් පාට පාට පබළු කඩෙන් ගෙන එනවා//
ඒ පබළුයි මේ කවඩියි එක නූලේ අමුනනවා
ඒවායින් හවඩි සදා පුතුගෙ ඉණේ පළඳනවා

මුහුදු රස්සාවේ යන බැදපු මනුස්සය හිතන්නෙ මේ මගේ පුතා කියල ඉතින් මුහුදු ගිහින් එනකොට ඔහු පුතාට වෙරලෙන් කිරිකවඩි අහුලන් ගෙනල්ල මට දෙනව මෙන්න පුතාට කියල. ඒත් පුතාගෙ ඇත්ත තාත්ත ඒ කියන්නෙ මාම රහස හංගගෙන හිටියට මිනිහටත් දරු කැක්කුම තියෙනව මොකද ඇත්තටම ළමය එයාගෙ නිසා. ඉතින් පාට පාට පබළු කඩෙන් ගෙනත් එයත් දෙනව මට.

දැන් මම මොකද කරන්නෙ .... කියල කල්පනා කරන කාන්තාව මේවගේ තීරණයකට එනව... මට අයිතිය කවුද නෙමෙයි වැදගත් වෙන්නෙ මාව සමාජයෙන් අවමාන වලින් බේරගත්ත මේ ළමයව. ඉතින් ඒ ළමයට මේ දෙන්නගෙම ආරක්ෂාව ලැබෙන්න ඕන. ඒක නිසා ඒ කවඩියි, මේ පබළුයි එකම නූලක අමුනල පුතාව රැකලදෙන්න කියල හිතාගෙන පුතුගෙ ගෙලේ මම පළදිනව.....

(උපුටා ගැනීම elakiri.com හි sasliit ගෙනි.)

මූදු පතුල යට ඉඳලා
මුතු ඇටයක නිදි කරවා
පෙණ කැටියක පාකරලා
මගෙ දෝතට පුතු ආවා..

සුදු පාටින් පහන් තරුව දුර අහසේ දිළිසෙනවා
සුදු පාටින් ටිකිරි සිනා පුතුගෙ මුවින් ගිලිහෙනවා..

වෙරළෙන් කිරි කවඩි සොයා කෙනෙක් පුතුට ගෙන එනවා
තවත් කෙනෙක් පාට පාට පබළු කඩෙන් ගෙන එනවා
ඒ පබළුයි මේ කවඩියි එක නූලේ අමුනනවා
ඒවායින් හවඩි සදා පුතුගෙ ඉණේ පළඳනවා..

රචනය: ගුණසේන ගලප්පත්ති ශූරීන්
නාට්‍යය: මූදු පුත්තු

Video: http://www.youtube.com/watch?v=Vn2u2LR3O1w
Audio: http://www.mediafire.com/?5adpve1v444bt5d

(මෙම ගීතය පිළිබඳව ඔබ දන්නා දේ සහ ඔබට හැඟෙන දේ අප සමඟ බෙදාගන්න.)

සරුංගලේ මා - මැණික් ජයසේකර

"සල් සමන් සුගන්ධිනී" සහ "ස්නේහයේ නගරයයි" ගීත තුලින් අමරසිරි පීරිස්ගේ අමර සරයට මුසුව ඇසෙන ඒ මධුර ස්වරය ඔබට මතක ඇති. "බිඟු රෑන වගේ මල් යායට", කාටත් අසා පුරුදු ඒ ගීයෙන්ද අද අප ඉදිරිපත් කරන සංගීත අඹරේ ඉතා දිගු දුරක් පියඹා ගිය අසහාය සංගීතඥ කේමදාසයන්ගේ මියුරු සංගීතයෙන් ඔප මට්ටම් වූ මේ සොඳුරු ගීතයෙන්ද ඇසෙන්නේ ඒ මධුර හඬමයි. "සරුංගලේ මා සරුංගලේ.. පියඹා යනවා දෙරණ මතින් මායිම් නැති නිල් ආකාසේ..", ඈ මැණික් ජයසේකර.

සරුංගලේ මා සරුංගලේ
පියඹා යනවා දෙරණ මතින්
මායිම් නැති නිල් ආකාසේ
මායිම් ඇති මේ නියර මතේ
කුමර කුමරියන් අතින් මිදී
සරුංගලේ මා සරුංගලේ

කුරිරු පොළෝ මත වැටකොටු බැඳ ඇත
නිදහස වටකොට පවුරු නැගී ඇත
එබැවින් පියඹා යන්නෙම් ගගනත
සරුංගලේ මා සරුංගලේ

දෑ කුලගොත් මායිම් කිසිවක් නැති
නිදහස් නිවහල් සුවිසල් ගගනත
ඈතට ඉගිලෙමි සිතු ලෙස
සරුංගලේ මා සරුංගලේ

පද: ?
තනු: ආචාර්ය ප්‍රේමසිරි කේමදාස
හඬ: මැණික් ජයසේකර

Video: http://www.youtube.com/watch?v=FnrSG10fupw
Audio: http://www.mediafire.com/?08yjekilry37y1n

(මෙම ගීතය පිළිබඳව ඔබ දන්නා දේ සහ ඔබට හැඟෙන දේ අප සමඟ බෙදාගන්න.)

සුභ මං තලයේ - සෙව්වන්දි රණතුංග

තබ්ලා ස්වර රටා මවමින් රසික සිත් සතන් ප්‍රබෝධමත් කළ ඒ අපූරු මිනිසා ඔහුය. තම දසැඟිලිවල පෙළහැරයෙන් මහා සංගීතඥ රවි ශංකර් පවා මවිත කළ ඒ සුන්දර මිනිසා ඔහුය. මෙරට තබ්ලා වාදන කලාවේ සංවර්ධනය උදෙසා මෙන්ම ජ්‍යෙෂ්ඨ කථිකාචාර්යවරයෙකු ලෙස සුවහසක් ශ්‍රී ලාංකීය දූ පුතුනට සංගීත ඥානය බෙදන්නට මහඟු සේවයක් කළ උදාර මිනිසා ඔහුය. ඔහු ඔබ අප කවුරුත් හඳුනන, මෑතකදී අපෙන් සමුගෙන ගිය දර්ශනපති විජේරත්න රණතුංගයන්ය.

තබ්ලා වාදකයකු ලෙස දශක පහකට අධික කාලයක්‌ මුළුල්ලේ මෙරට සංගීතය, ගීතය පෝෂණය කරන්නට දායක වූ එතුමා 'රිද්ම තරංග' නමින් තාල වාද්‍ය භාණ්ඩ ඇසුරු කරගත් ප්‍රසංගයක්ද ඉදිරිපත් කළේය. ඔහුගේ රිද්ම තාලයෙන් හැඩවූ සිය දහස් ගණන් නිර්මාණ අතර එඩ්වඩ් ජයකොඩි ගයන "මාරම්බරී" ගීය හැඳින්විය හැක. ජනප්‍රිය ගීත රැසකට සංගීත අධ්‍යක්ෂණයෙන් දායක වූ ඒ මහතා ගේ සංගීතයෙන් ජනාදරයට පත් ගී නිර්මාණ අතර නිර්මලා රණතුංග ගයන 'ගලන ගලන දොලපාරේ', 'මිටින් මුදාහැර බැලු‍වෙමි', 'සිනා මල් ගොඩක්' වැනි ගීත රාශියක්ද වෙයි.

විජයරත්න රණතුංගයන් ප්‍රවීණ ගායිකා නිර්මලා රණතුංගගේ ආදරණීය සැමියා බවද නොදන්නා කෙනෙක්‌ නැත. සෙව්වන්දි රණතුංග ගායන ශිල්පිනිය මේ දෙපළගේ දියණියය. ඇය පියාගේ සංගීතයට තම මව සමඟ ගැයූ "සිනා මල් ගොඩක්" ගීය ඇගේ අතිශයින්ම ජනප්‍රිය වූ ගීය වුවද අද අප ගෙනෙ එන්නේ පියාගේ සංගීතයෙන්ම නිමව ඇය විසින් ගයන "සුභ මං තලයේ" ගීයයි.

සුභ මං තලයේ සඳ හිස ඇලයේ
මල් නොපිපුණු හිම කැලයේ
පොකුරින් පොකුරේ තරු මුතු එළියේ
රැඳවෙමි පෙම් සැණකෙළියේ..

මුව කමල අයා කියු දෙයම ලියා
පියවර එකිනෙකම තියා
මගෙ සුවඳ සොයා නළ ඇදෙන නියා
මතු එනු මැන මවෙත සොයා..

හෙට අලුත් ලොවේ හිරු අලුත් නොවේ
දහසක් කල් ගියත් නොවේ
අද වගෙයි භවේ හැම දිනක්ම ඒ
ඔබ සඳ වෙයි මවෙත භවේ..

පද: ප්‍රේමකීර්ති ද අල්විස්
තනු: දර්ශනපති විජයරත්න රණතුංග
හඬ: සෙව්වන්දි රණතුංග

Video: http://www.youtube.com/watch?v=9d2J-PKyX6s
Audio: http://www.mediafire.com/?3xrx85rg6k08lfm

(මෙම ගීතය පිළිබඳව ඔබ දන්නා දේ සහ ඔබට හැඟෙන දේ අප සමඟ බෙදාගන්න.)